مبانی ارزش‌گذاری

ارزش‌یابی سهام شرکت‌ها

 ارزش‌یابی

ارزش‌یابی به‌طور عام برآورد ارزش یک دارایی (شرکت) معنا شده است. استفاده از کلمه برآورد به این معناست که ارزش حقیقی یک شرکت به‌طور دقیق قابلیت محاسبه ندارد بلکه با توجه به بررسی پارامترهای مختلف، ارزش شرکت به‌طور تقریبی تخمین زده می‌شود.

به‌طور کلی روش‌های ارزش‌یابی سهام شرکت‌ها به سه رویکرد تقسیم می‌شود که عبارتند از:

  • رویکرد مبتنی بر تنزیل جریانات نقدی آتی شرکت
  • رویکرد مبتنی بر هزینه‌ها (ارزش جایگزینی)
  • رویکرد مبتنی بر مقایسه شرکت‌های مشابه

رویکرد مبتنی بر تنزیل جریانات نقدی آتی که بهترین روش به‌منظور ارزش‌یابی شرکت‌ها به شمار می‌رود، همان‌طور که از اسمش پیداست ارزش شرکت را از طریق تنزیل تمامی جریانات نقدی که در آینده از طریق عملیات اصلی و همچنین اقلام غیرعملیاتی ایجاد خواهد شد، تخمین می‌زند. با توجه به اینکه اغلب کارشناسان حرفه‌ای ارزش‌گذاری از این روش به عنوان روش اصلی ارزش‌گذاری شرکت‌ها استفاده می‌نمایند و همچنین این روش تمامی درآمدها و هزینه‌های شرکت را اعم از عملیاتی و غیرعملیاتی در ارزش شرکت لحاظ می‌نماید لذا با تقریب بالایی می‌توان ارزش به‌دست آمده برای شرکت را از این روش قابل اتکا دانست.

رویکرد مبتنی بر هزینه‌ها به این موضوع می‌پردازد که برای ساخت یک شرکت چه میزان هزینه انجام شده است اما به دلیل اینکه این روش عملیات و سودآوری شرکت را در نظر نمی‌گیرد، به ندرت توسط کارشناسان حرفه‌ای ارزش‌گذاری شرکت‌ها استفاده می‌شود.

رویکرد مبتنی بر مقایسه شرکت‌های مشابه، ارزش شرکت را از طریق معیارها و نسبت‌های ارزشی و قیمتی برای سایر شرکت‌های مشابه موجود در صنعت و تعمیم این نسبت‌ها به شرکت تخمین می‌زند. مزیت استفاده از این روش آن است که می‌توان عملکرد شرکت‌های موجود در صنعت را با یکدیگر مقایسه نمود و به منظور بهینه کردن ارزش شرکت راهکارهای مناسب را در پیش گرفت. همچنین به دلیل سادگی استفاده، این روش به کرّات توسط تحلیل‌گران و کارشناسان ارزش‌گذاری شرکت‌ها استفاده می‌شود.

ارزش‌گذاری با رویکرد مبتنی بر تنزیل جریانات نقدی آتی شرکت

روش ارزش‌گذاری با این رویکرد به این شکل است که تحلیل‌گر تمامی جریانات نقدی آتی شرکت اعم از عملیاتی و غیرعملیاتی را پیش‌بینی کرده ، این جریانات را با نرخ بازده مورد انتظار سهام‌داران به زمان حال تنزیل می‌نماید و بدین شکل ارزش شرکت را تخمین می‌زند. تدوین یک مدل مالی مناسب برای شرکت با در نظر گرفتن جزئی‌ترین درآمدها و هزینه‌های آن منجر به این شده که ارزش به‌دست آمده از این طریق از قابلیت اتکای بالایی برخوردار باشد. لازم به ذکر است که استفاده از این رویکرد مستلزم اشراف مناسب تحلیل‌گر به مبانی کلان اقتصادی (همانند تغییرات نرخ ارز و تورم مورد انتظار) و اطلاعات کافی در خصوص رویه درآمدزایی شرکت (همچون نرخ فروش محصولات شرکت، مقدار فروش داخلی و صادراتی، محدودیت‌های تولید) است. با توجه به در نظر گرفتن متغیرهای متفاوت در مدل ارزش‌گذاری مبتنی بر این رویکرد تحلیل‌گر می‌تواند با تغییر هر کدام از متغیرها میزان حساسیت آنها را به ارزش شرکت محاسبه نموده و یا با استفاده از سناریوهای مختلف ارزش شرکت را در شرایط مختلف اقتصادی کشور و تولیدی شرکت تخمین بزند.

از جمله مهم‌ترین روش‌های قابل استفاده در این رویکرد می‌توان به روش تنزیل سودهای نقدی (DDM)، جریان نقد آزاد سهام‌داران (FCFE) و جریان نقد آزاد شرکت (FCFF) اشاره نمود.

ارزش‌گذاری شرکت‌ها با رویکرد مبتنی بر هزینه‌ها

این رویکرد که به ارزش‌یابی از طریق ارزش جایگزینی نیز مشهور است، به هزینه‌های صرف‌شده به منظور ساخت شرکت اعم از هزینه‌های خرید تجهیزات و ماشین‌آلات، هزینه ساخت ساختمان‌ها و به طور کلی دارایی‌های ثابت شرکت می‌پردازد. در واقع این رویکرد ارزش را بدین شکل برآورد می‌کند که برای ساخت شرکت از ابتدا چه میزان هزینه می‌بایست انجام گردد. به بیان دیگر ارزش شرکت در این رویکرد برابر است با ارزش زمین به علاوه ارزش مستحدثات انجام‌شده در آن به کسر از هزینه استهلاک دارایی‌ها. این روش ارزش شرکت را زمانی به درستی تخمین می‌زند که شرکت به تازگی و به دور از نوسانات اقتصادی اعم از نوسان نرخ ارز و یا تورم احداث شده باشد. با توجه به اینکه تورم در کشور ما نسبت به سایر کشورها مقادیر بالاتری را اختیار می‌نماید ارزش‌یابی شرکت‌ها با این رویکرد موجب می‌گردد تا ارزش سهام شرکت حتی بدون انجام عملیات و صرفاً به دلیل داشتن تجهیزات و ماشین‌الات روز به روز افزایش یابد. به همین دلیل به‌نظر می‌رسد استفاده از رویکرد مبتنی بر هزینه‌ها در کشورمان روش مناسبی به منظور ارزش‌یابی سهام شرکت‌ها نباشد.

ارزش‌گذاری با رویکرد مبتنی بر مقایسه شرکت‌های مشابه

این رویکرد ارزش شرکت را از طریق مقایسه نسبت‌های ارزشی و قیمتی شرکت با سایر شرکت‌های مشابه در صنعت تخمین می‌زند. روش ارزش‌گذاری با این رویکرد به این شکل است که نسبت‌های ارزشی و قیمتی من‌جمله P/E، P/S، P/EBITDA، MV/CAPACITY، EV/S، EV/CAPACITY و سایر نسبت‌ها را در چند دوره متوالی برای شرکت‌های مشابه در صنعت به‌دست می‌آورد. دلیل استفاده از چندین دوره مالی به جای دوره آخر کاهش میزان تاثیرگذاری نوسانات غیرطبیعی متغیرهای موثر بر ارزش و قیمت سهام شرکت‌های موجود در صنعت است. پس از محاسبه میانگین هر کدام از نسبت‌ها و تعمیم آن به شرکت مورد ارزش‌گذاری، با استفاده از صورت‌های مالی شرکت، ارزش برآوردی آن به دست می‌آید.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

fa_IRفارسی
en_USEnglish fa_IRفارسی