مبانی ارزش‌گذاری

ارزش‌یابی با استفاده از روش خالص ارزش دارایی‌ها (NAV)

این روش از معمول‌ترین و محبوب‌ترین روش‌ها برای تعیین ارزش ذاتی سهام به‌خصوص در شرکت‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و صندوق‌های قابل معامله (ETF) است. طبق تعریف، خالص ارزش دارایی (NAV) به معنای تفاضل ارزش کل بدهی‌های شرکت از ارزش کل دارایی‌های شرکت است. NAV یک سهم صندوق نیز از تقسیم خالص کل ارزش دارایی‌های آن بر تعداد سهام یا واحدهای در دست سرمایه‌گذارانش محاسبه می‌شود.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری پول سرمایه‌گذارن را جمع‌آوری می‌کنند و، متناسب با اهداف سرمایه‌گذاری خود، در انواع سهام و دیگر اوراق بهادار سرمایه‌گذاری می‌کنند. هر سرمایه‌گذار در ازای مبلغ پرداختی تعداد مشخصی سهم را از صندوق دریافت می‌کند که می‌تواند در آینده به ارزش روز به فروش برساند و بر آن اساس سود یا زیان خود را شناسایی کند. ازآنجاکه خرید و فروش منظم سهام پس از راه‌اندازی صندوق شروع می‌شود، برای ارزش‌گذاری سهام آن به یک مکانیسم ارزش‌گذاری نیاز است. این مکانیسم مبتنی بر محاسبۀ NAV است که در آن دارایی‌ها و بدهی‌های صندوق به ارزش روز برآورد، خالص ارزش دارایی‌ها محاسبه و بر تعداد سهام تقسیم می‌شود. این روال در زمان‌های بعد به صورت منظم به‌روز می‌شود. بر خلاف سهام که قیمتشان در لحظه تغییر می‌کند، صندوق‌ها در پایان روز بر مبنای دارایی‌ها و بدهی‌هایشان قیمت‌گذاری می‌شوند.

ارزش دارایی‌های صندوق‌های مشترک شامل سرمایه‌گذاری‌های صندوق، پول نقد و معادل نقد، دریافتنی‌ها و درآمدهای کسب شدۀ آن است. ارزش بازار صندوق به‌صورت روزانه و براساس قیمت‌های انتهای روز اوراق بهادار موجود در سبد صندوق محاسبه می‌شود. ازآنجاکه ممکن است بخشی از سرمایه صندوق در قالب دارایی‌های نقد یا قابل‌تبدیل به نقد باشد، این بخش تحت عنوان نقد و معادل‌نقد ثبت می‌شود. دریافتنی‌ها نیز شامل اقلامی نظیر سود سهام و بهرۀ پرداختنی است. همچنین درآمد کسب‌شده درآمدی است که صندوق به دست آورده اما هنوز دریافت نکرده است. مجموع تمام اقلام فوق دارایی‌های صندوق را تشکیل می‌دهند. بدهی‌های صندوق نیز معمولاً شامل بدهی به بانک، پرداخت‌های معوق و هزینه‌ها و کارمزدها، هزینه‌های معوق نظیر حقوق کارکنان، هزینۀ خدمات و هزینه‌های عملیاتی، بازاریابی، مدیریت، حسابرسی و انتقال هستند. برای محاسبه NAV، تمام این موارد در پایان روز محاسبه می‌شوند.

روش محاسبۀ خالص ارزش دارایی‌ها برای ارزش‌یابی شرکت‌های غیر از شرکت‌های سرمایه‌گذاری نیز به‌کار می‌رود، هرچند که این روش در شرکت‌هایی که عمده دارایی‌ها و بدهی‌هایشان نقد نیست موضوعیت چندانی ندارد و ممکن است به ارزشی بسیار متفاوت از سایر روش‌های ارزش‌یابی (همچون روش‌های مقایسه‌ای و تنزیلی) برسد. بنابراین در استفاده از این روش برای ارزش‌گذاری لازم است ماهیت شرکت و عملیات آن در نظر گرفته شود.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

fa_IRفارسی
en_USEnglish fa_IRفارسی